درمان حساسیت زدایی و پردازش مجدد حرکت چشم (EMDR) ابتدا در سال 1987 برای درمان اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) توسعه یافت و توسط مدل پردازش اطلاعات تطبیقی انجام می شود(منبع).

حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم چیست؟

درمان حساسیت زدایی و پردازش مجدد حرکات چشم (EMDR) یک تکنیک درمانی سلامت روان است. این روش شامل حرکت دادن چشم ها به روشی خاص در حین پردازش خاطرات آسیب زا است. هدف EMDR این است که به شما کمک کند تا از تروما یا سایر تجربیات ناراحت کننده زندگی بهبود پیدا کنید. در مقایسه با سایر روش های درمانی، EMDR نسبتاً جدید است. اولین کارآزمایی بالینی که EMDR را بررسی کرد در سال 1989 بود. ده ها کارآزمایی بالینی از زمان توسعه EMDR نشان می دهد که این تکنیک موثر است و می تواند سریعتر از بسیاری از روش های دیگر به فرد کمک کند(منبع).

EMDR یک درمان فردی است که معمولاً یک تا دو بار در هفته و در مجموع 12-6 جلسه انجام می شود، اگرچه برخی از افراد از جلسات کمتری بهره مند می شوند. جلسات را می توان در روزهای متوالی برگزار کرد(منبع).

چه کسانی به درمان EMDR نیاز دارند؟

گسترده ترین استفاده از EMDR برای درمان اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) است. ارائه دهندگان مراقبت های روانی نیز از آن در درمان شرایط زیر استفاده می کنند:

  • اختلالات اضطرابی: اختلال اضطراب فراگیر، اختلال هراس، فوبیا و اضطراب/فوبیا اجتماعی.
  • اختلالات افسردگی: اختلال افسردگی اساسی، اختلال افسردگی مداوم و افسردگی مرتبط با بیماری.
  • اختلالات تجزیه ای: اختلال هویت تجزیه ای یا فراموشی و مسخ شخصیت یا عدم تحقق.
  • اختلالات خوردن: بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و اختلال پرخوری.
  • نارسایی جنسیتی: احساس می کنید که جنسیت شما با جنسیتی که در بدو تولد به شما اختصاص داده شده متفاوت است.
  • اختلال وسواس فکری جبری (OCD)،
  • اختلال بدشکلی بدن
  • اختلال احتکار
  • اختلالات شخصیت: اختلال شخصیت مرزی، اختلال شخصیت اجتنابی و اختلال شخصیت ضد اجتماعی.
  • اختلالات تروما: اختلال استرس حاد، PTSD و اختلال سازگاری(منبع).
 

منبع : EMDR در روانشناسی⭐ پایان دردهای گذشته و PTSD